Kısa Öykü

       Türkelli'de Baba Evi.


Trabzon ili, Beşikdüzü - Türkelli köyünün yoksul ailesi Ayşe ile Osman, 1950 gücük ayının 28 inde çelimsiz bir uşak ederler. Adına Şakir derler.
O kış çok kar vardır, 2-3 metre. Evin penceresinde kurtlar gezmektedir. Aile soğuktan korunamazlar ama ölümü atlatırlar. Bahara da varırlar.

İşte böyle başlar macera.

      İsinuğu Deresi - Türkelli Köyü

Bu fotoğraf köyümün deresi; İSİNUĞU DERESİ'ndedir. Araba yolumuz yoktu. 1965 yılında olmalı, bu dereden seller sular arasında, şu gördüğünüz o kayaya tırmanıp, harika köprüden geçer, yürüyerek Beşikdüzü'ne ortaokula giderdik. Sonrasında anacığım sırtında yarma odunu taşıyıp tuttuğumuz -her yanı beton olan- evde üç arkadaşı ısıtmaya çalışırdı. Taşıma su ile değirmen dönemedi ne yazık ki ve ben o soğukta "verem" oldum.

      Köyümdeki İlkokul

*Okuduğum ilkokul. Ayakta ortada Mustafa Dişli öğretmenim. Diğerleri de köyümüzün insanları. Köyümüzde sonraki yıllarda öğretmenlik yaptılar.  Saygıyla.

     Bu okul Köy Enstitüleri döneminden kalma. Mimari planı *L* tipinde. Dönemin yöneticileri Köy Enstitülerini yıkmak ve gericiliği hortlatmak için dedikodu yayıyorlar. Bu tip dedikodular 2019 yılında hala yürürlükte. 

     O dedikoduyu duyduğum için yazıyorum: Bina L'ye benziyor. Öyleyse LENİN demek istiyorlar. Komünizm gelsin istiyorlar. Bu okulu yıkmalı. Veee sonunda yıktılar.

     Eskidiği için yıkılacaktı zaten. Ama dedikodu ile yıkmak başka bir şey.

*Köyümde çobanlık zamanı. Dillikaval ile  tanışma.

 

NOT: Mersin/Silifke/Ayatekla Kilisesi. Hasan Uzun öğretmen arkadaşım gezdirmişti. Orada kaval çalmıştım.

      Babam 

*12 yaşımdaydım, göğsünde uyuduğum babamı, Zonguldak kömür işçiliği elimizden aldı.

* Ortaokul son sınıfta tek matematik dersinden (4.25 aldığım halde) bir yıl bekledim. Sonraki yıllarda öğretmenlik yaptığım ortaokul ve liselerde, 5 dersten kaldığı halde bir üst sınıfa devam ettirilen öğrencilerle karşılaşmak...Aynı yıllarda verem bulaştı yakama da kaç yıl sonra İstanbul'da temizsin gelme dediklerinde yeniden doğmuştum.

*Türkelli'de müezzinlik...

* Öğretmen okulu için Trabzon yollarındaydım sonraki yıllarda.

    

* Trabzon Öğretmen Okulu.

          

* Yatılı okuduğum bu okul yaşamdaki yönümü de buldurdu. Neler neler! Harika etkinlikler. (öğretmen ve öğrencilerin bir arada olduğu albumü hazırlamıştım)

     

* Okulumuzun yayın dergisi ÇAKIL. Dergimizdeki şiir- öykü yazılarım. (Bu dergi fotografını yıllar sonra öğretmen-yazar-şair arkadaşım Zekeriye Saka gönderdi, sağolsun.)

      

*Okul basketbol takımına Yılmaz Abi sayesinde girdim. İlk kez Trabzon Lisesi bizi yenemedi ve bir maç berabere bitti.

* Martspor'da lisanslı oyuncuyum. (Yılmaz abimin -adı doğruysa- Trabzon Meydan'a bakan bir sokakta demirci dükkanı var. Bana Martı Sporda lisans çıkardı. Forma ve top verdi. O an nereye uçtum bilseniz. Saygılarla abim. O topumu okuldaki dolabımdan çaldılar, bulunamadı. Babam öldüğünde böyle olmuştum.)  

1967 yılında, üç kulüple birleşerek Trabzonspor oldu. Trabzonspor'un ilk basketbolcularından oldum yani. Bir antrenmana gittik, Boztepe'deki NATO TESİSLERİ basketbol sahasına. Askerlerle bir maç yaptık. Boyumun iki katı adamlar. Maç boyunca tek sayı yapabildim, o da gard oyuncunun bacakları arasından sıyrılarak. Anladım ki bu spor benim işim değil. O gün bıraktım.

      İlk öğretmenlik:Yeni açılan okulumuza bahçe yapıyoruz.

* ilkokul öğretmenliğine başladım 17 yaşımda. Para nedir bilemezdim zaten, maaş da vermedi devlet dört ay. Yaşım küçükmüş. Öğretmen olarak atama yaparken büyük müydüm yoksa? Ortaokulda okuyan kardeşim Mustafa da yanımdaydı. O koşullarda İstanbul Atatürk Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü sınavlarına gitmiştim. (Araklı'da bir kırtasiyeci "yeter ki oku, kazanınca ödersin" diyen birinden borç para alarak. Oysa, para yüzü görmeyen anamın, öğretmen olan oğlu okumaya giderse para umudu da ortadan kalkacaktı. Evden çıkarken anam iki rekat namaz kıldı ve Allahım oğlumu kazandırma diye dua etti.) Kazanmışım da haber ulaşmamış adresime. Ya da duyurmamışlar. Kaç yıl sonra öğrendim.

     

*Askerlik sonrası anamla kopuş netleşti.

      

*Zonguldak-Çaycuma-Güzeloğlu İlkokulu. Duvara yazdığım yazı. Yıllar sonra gittim ve gitmeseydim Keşke dedim.

* Zonguldak, Örgütlenme alanında çok deneyim olan iki yerdi. TÖB-DER ve kişisel gelişim çok hızlı oldu.

 Yenice Festivali'nden. 2008

*Zonguldak-Yenice Ülkü İlkokulu. (sonra Karabük il olunca Karabük'lü olduk) Yenice Festivali'ne fotograf sergisi açmaya gittim. Öğretmen olarak çalıştığım okulun eski müdürü Celal Akay ve öğrencilerimden bazıları ile...

   Yenice Ortaokulu - Resim-İş sergimiz.

*Ortaokulda Resim derslerine gidiyordum. Atelye olmadığı halde çok başarılı öğrencilerim vardı.

      İAEE gurup gezilerinden. Beykoz

* İstanbul Atatürk Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü için İstanbul yollarındaydım 1976 da. Sanat kanalına akar yüreğim.

* Girmiş olduğum yol bu para ile yürümezdi. Kafam karışıktı bu yıllarda. Kapitalizm, sert bir yaşam koydu önüme. Seçimim yoktu. Zaman acımasızlığı dokumaktaydı. Haksızlıklara uğradım ve adaletsizlikleri fark ettim. İlerleyen günler güzel yurdumu 1980 faşist yıkımına doğru götürdü. O zorbalıkları yaşadım. Ama aklım, artık emek ile atmaya başladı.

* Hastalıktan ustalığa geçiş yılları ilerler.

* Sanatın gereksiz bir takım kişilerin elinde bozularak kullanıldığını, yoz ilerleyişini gördüm, canım acıyarak.

* 17 yaşından beri ayrılmaz parçam olan fotografı, heykeli, şiiri, dilli kavalı sürdürüyorum.

* Bir çok deneyimden sonra bir manifesto ile FİGÜR RESMİ yapmaya karar verdim. Tresimleri üretmeye başladım.

         TSANAT LOGO (Sanatta 50 YIL:1965-2015)

*Güzelliklere attım her adımımı.

*Yaşamın dengesi güzelliktedir, güzellik dengedir.

GÜZELLİKLE.

"Türkelli'den Tünya'ya bir Damla T"

Sanata dokunmaya devam. 

Sanat; güzel duyguları geliştirir. Güzellikleri görmeyi, aramayı ve üretmeyi etkinleştirir. Güzeli üretirken, güzel insan oluruz. 

GÜZELLİKLE...

Tsanat / Şakir Sağlam

Dil Çevirici

trzh-TWenfrdejalvrues
Turkey 42.4% Turkey
United States 34.9% USA
Russia 18.2% Russia

Total:

41

Countries
2463553
Today: 2