Yazdır
Gösterim: 497

Kullanıcı Oyu: 5 / 5

Yıldız etkinYıldız etkinYıldız etkinYıldız etkinYıldız etkin
 

SİPERLİK ( gölgelik, arasoley (Lens Hood))

Objektiflerin uuna takılan plastik ya da metal bir parçadır. objektifin görüş alanının dışındaki bir ışık kaynağından gelen ışınların objektifin içine girmesini ya da zaman zaman fotoğrafta oluşabilen parlamaları (flare) engellemek amacıyla kullanılır.


Geniş açılarda çekilen fotograflarda (diyelim 18 derece) flaş kullanılmış ise fotograf karesinin alt bölümünde kararma yapacaktır. O zaman çıkarılarak fotograf çekilmelidir. Bir başka bilgi ise, geniş açılı objektiflerle kısa, teleobjektiflerde ise uzun siperlik kullanılır.
Siperlikler, basit silindirik ya da konik şekilli olabileceği gibi, taç yaprağı (petal) şeklinde de olabilmektedir
Objektiflerin koruyucusu olarak kullanmak isteyenler sürekli takılı kullanabilirler.
Orijinal tutkusu olanlar mutlaka iyi korumalılar.

 

ÇANTA
Çanta makinenmizin bir elemanı değildir ama ayrılmaz bir parçası olması nedeniyle buraya aldık.
Her fotograf severin mutlaka elemanlarını koyup saklayacağı / taşıyacağı bir çantası olmalıdır. Herkes istediği çantayı mutlaka bilir ancak bir önerimizle bu konuyu özetleyelim.
Alacağınız çantanın gövdesi ve iç bölümleri dayanıklı olmalıdır. Bir süre sonra kullanımdan kaynaklı çökmeler olmamalıdır.


Kablo Deklanşör

*Cilet gibi* fotograflar istiyorsak bazı önlemler almalıyız. Bu önlemlerden biri de kablo deklenşördür. Makinenin titremeyi-sallanmayı önlemek için kullanılır. Kesin işe yarar. Pilli olanların bir kaç ayarı bulunur. Pilsiz kullanıldığında tek bas çek işi yapar.

  
BELLEK KARTLARI
Dijital kameralardaki depolara, çıkarılabilir ortamlara genel olarak “bellek kartları” deniliyor.
Bu marifetli kartları günlük hayata çeşitli şekillerde sokabilmek mümkün. Dijital kamera ile elde edilen fotoğraf, video, ses gibi bilgileri bir bellekte depolamak gerekiyor. Ancak bu belleğin dahili olması, kamerayı sınırlayan bir durum olduğu için, çıkarılabilir bellekler tercih ediliyor. Bu konuda birkaç standart teknoloji bulunuyor: Dijital kameralar, cep bilgisayarları, MP3 çalarlar, yazıcılar, dizüstü bilgisayarlar... En çok bilinen çıkarılabilir bellek standartları şunlar:
Compact Flash
Type I ve Type II şeklinde ikiye ayrılan Compact Flash kart teknolojisi en yaygın ve eski teknolojilerden biri. Type II kartlar, Type I kartlara oranla yapı itibarıyla daha ince ve genel olarak daha fazla kapasiteye sahip. Compact Flash kartların kapasitesi 8MB ile 8GB arasında değişiyor. Compact Flash standardını benimseyen firmalar arasında Nikon, Canon, Sanyo, Fujifilm (ileri seviye modeller) bulunuyor.
Microdrive
IBM’in ürettiği ve Compact Flash Type II kasasına yerleştirdiği mikro boyutlardaki sabit disk Microdrive, şu anda kapasite olarak CF teknolojisinin ve diğer tüm bellek standartlarının en yüksek kapasitelisi. Microdrive’ın patentli üreticisi IBM’in ürün üzerinde çalışıyor. Microdrive, genellikle profesyonel kullanıcılar tarafından tercih ediliyor. Bunun sebebi, kayıpsız olarak kaydedilen fotoğrafların çok yer tutması.
Smart Media
Compact Flash kartlara göre oldukça ince olan Smart Media kartlar, büyüklüğünü saymazsak sim kartları andıran bir görünüşe sahip. Smart Media, uzun süre Olympus ve Fujifilm tarafından kullanıldı. Ancak bu teknoloji en fazla 128 MB kapasiteye kadar çıkabildiği için, bu firmalar xD-Picture kart teknolojisine geçiş yapmaya başladılar.
Memory Stick
Sony’nin patentli markası olan Memory Stick, yalnızca Sony marka ürünlerde rastladığımız bir ürün. Smart Media gibi Memory Stick de 128 MB ile sınırlanmış durumda. Ancak Sony, ürünü geliştirmek adına adımlar atmaya başladı ve geçtiğimiz aylarda Memory Stick Pro ve Select modellerini duyurdu. Memory Stick Pro depolama kapasitesini Sony 8GB a yükseltti.. Ancak Memory Stick uyumlu her ürün, Memory Stick Pro uyumlu değil.
Memory Stick standardını ağırlıklı olarak destekleyen firma tabi ki Sony. Sony, bu kartları MP3 çalar veya DV kamera gibi başka elektronik cihazlarına da bellek çözümü olarak kullanıyor.
Multi Media Card / Secure Digital
İsimleri MMC ve SD olarak kısaltılan bu ürünler, oldukça küçük boyutlara sahip oldukları için pek çok aygıta çoktan adapte edilmiş durumdalar. MMC ve SD kartlar yapı itibarıyla birbirlerinin aynısı. Ancak MMC uyumlu her alet, SD kart ile uyumlu olamayabiliyor. Bunun sebebi MMC’nin daha ilkel bir teknoloji olması SD’ye göre daha yavaş ve daha az güvenli. SD kartlar, küçük boyutları sayesinde, çıkarılabilir disk olarak da çeşitli aletlere adapte edilebiliyor. SanDisk Cruzer, buna verilebilecek güzel örneklerden biri. SD kartların kapasiteleri 256 MB’a kadar çıkabiliyor. SD kartlar Kodak, Ricoh, Minolta gibi pek çok marka tarafından kullanılıyor. Ayrıca, Palm el bilgisayarları da SD kart ile çalışabiliyor.
xD-Picture Card
En son depolama teknolojilerinden biri olan xD-Picture teknolojisi, 8GB’a kadar çıkabilmeye olanak tanıyan bir yapıya sahip. xD, “extreme digital” kelimelerinin kısaltılmasından türetilmiş. Gerek boyut, gerek kapasite bakımından özellikle Smart Media’nın yerini alması beklenen xD-Picture kartların, şu anda piyasada mevcut olan en yüksek kapasitesi 2 GB.

Alternatif Bellek Kartı Donanımları

Kart Okuyucular:

Bellek kartlarını bilgisayara tanıtmak için kullanılan cihazlara verilen genel isim. Çok çeşitli formlarda bulunabilir. Bazıları tek bir kart tipiyle kullanılabilirken kimi modeller birden fazla kartı destekler.
PCMCIA Adaptörler: Genellikle diz üstü bilgisayarlarda kullanılan ve “PC Kartı” diye de bilinen PCMCIA kartları, bellek kartlarıyla PCMCIA slotu bulunan herhangi bir cihaz arasında adaptör olarak da kullanılıyor. PCMCIA destekli ürünler arasında dizüstü bilgisayarlar ve bellek kartından doğrudan baskı yapabilen yazıcılar bulunuyor. Taşınabilir Bellek Üniteleri: USB ara yüzünden bilgisayara doğrudan tanıtılabilen diskler yaygınlaşmaya başladı. Bu ürünlerden bazılarının belleği değişebiliyor. Sandisk Cruzer buna güzel bir örnek.

     

      Hafif makineler için      /      Ağır makineler için     /    monopod (tek ayak)

ÜÇAYAK (TRİPOD)

Fotograf makinesini sallanmaktan koruyan desteklere denir.
Bir çok çeşidi vardır. Farklı yerlerde kullanılabilir özelliktedirler. Farklı gereçlerden üretilmişlerdir.
Her fotograf sever üçayak kullanmak zorundadır.

Üçayak seçimini basitçe şu özelliklere yapabiliriz;
1- Makinemizin ağırlığı ne kadar?
Fotograf makinenizi taşıyabilecek olmalıdır ki, deklanşör titreşimini hissetmesin.
2- Nerede çalışacağız ?
Evde, masada, atelyede, sokakta, doğada yapılacak çekimler için üretilenlerin özelliklerini öğrenmeli ve bize uygun olanı seçmelidir.
3- Kendi boyumuzu da düşünmeli ama üçayak ayarlanabilir olduğundan bu madde geçilebilir.
4- Üçayak hangi gereçten üretilmiş?
Üçayağın hangi gereçten yapıldığı ve tabi ağırlığı da önemli. Taşıyacak mıyız, rüzgarlı bir yerde mi çalışacağız, işimize göre uygun olan üçayağın ağırlığını ve üretildiği gereci de bilmeliyiz.

5- Üçayak kafası.
Ayakları ayarlayıp, açtınız. Ayakların üst bölümündeki makinenizi takacağınız/sabitleyeceğiniz yerdir. Bu bölüm çok çeşitli özelliklerde üretilmiştir. Değiştirebileceğiniz, kişiselleştirebileceğiniz markalar da var.
6-Farklı fiyatlar. Yine geldik diğer parçalardaki gibi, üçayağı da cebiniz belirleyecektir.

  
FİLTRELER
Fotoğraf çekerken filtre kullanmak bazen hayat kurtarıcı olacaktır.
Filtreleri tanımalı ve bazı filtreleri yanınızda bulundurmalısınız. Gerçekte hangi filtreleri alacağınıza gelecekte ağırlıklı olarak çekmeyi düşündüğünüz fotoğraf türüne ve kullanacağınız filme göre karar vermelisiniz.
Başlangıç olarak kesinlikle efekt filtreleri, kırmızı filtreler gibi özel durumlarda kullanılan filtreler almayın. Renkli film kullanacaksınız ve özellikle doğa fotoğrafları çekmeyi planlıyorsanız ilk

  

almanız gereken filtreler Skylight 1A ve ultraviyole (UV) filtre olmalıdır. Bu filtrelerden birincisinin renkleri sıcaklaştıran ikincisinin ise UV ışığını geçirmeyen özelliği vardır. UV filtreler genel olarak gözün algıladığı gün ışığı spektrumunu etkilemediği için çoğu fotoğrafçı tarafından lenslerin önünde koruyucu olarak kullanılırlar. Böylece üzeri antirefle film kaplı lensinizi toza ve çizilmeye karşı korursunuz.

  
Bir fotoğrafçının alması gereken belki de üçüncü önemli filtre polarize filtredir. Polarize filtre belli bir açıda tutulduğunda herhangi bir yüzeyden yansıyan ışığı geçirmediğinden kullanıldığında gökyüzü ve denizin rengini koyulaştırır. Ayrıca polarize filtreleri kullanarak bu özelliği nedeniyle su altındaki veya bir camın arkasındaki nesneleri fotoğraflarınızda göstermeniz olanaklı olur. Bu da estetik açısından daha güzel fotoğraflar çekmenizi kolaylaştırır.

   
Eğer gün batımı, gün doğumu veya açık gökyüzü gibi fotoğraflar çekmeyi planlıyorsanız, nötral dansite degrade denilen filtreyi de almalısınız. Bu filtre bir gradyan olarak gittikçe koyulaşan ve ışığı az geçiren bir camdır ve koyu bölgeyi fotoğraf çekerken manzaradaki parlak ışıklı bölgeye denk getirirsiniz. Böylece fotoğraf üzerinde bu bölgelerdeki ışık patlamalarını engellemiş olursunuz.

 glos-up-filtre
Filtre konusunu aşağıdaki linkten inceleyebilirsiniz.
http://www.fotografya.gen.tr/issue-12/filtre/filtre.html

 
FİLM


SİYAH BEYAZ FİLM

Renkli filmlerin yaygınlaşması, günümüzden sadece 45 yıl öncesine dayanır. Yine de geçen bu kısa süre içende siyah - beyaz fotoğraf giderek günlük hayattan uzaklaşmış ve günümüzde sadece bir "sanat dalı" konumuna gelmiştir. Siyah - beyazın sağladığı yalınlık, güç ve ton çeşitliliği, fotoğrafçılığın her alanında kullanılabilir.
Piyasada bulunması zor bir film olan Agfa Dia Direct dışında, bütün siyah - beyaz filmler, sonuçta kart baskısı için kullanılan negatifleri oluşturacak şekilde tasarlanmıştır. Işık kaynağının renk ısısı, renkli filmlerin aksine siyah - beyaz filmlerle elde edilen görüntüleri etkilemez.
Hız ve gren (nokta) ilişkisi
Siyah - beyaz filmler arasında hızlı filmler yavaş filmlere göre çok daha fazla "grenli" bir görüntü verir. Bunun sebebi, filmlerdeki kimyasal bileşimlerin farklılığıdır. hızlı filmlerin ışığa duyarlı emülsiyon tabakasında kullanılan gümüş tuzcukarı yavaş filmlere oranla daha büyük topaklar halindedir. Aşırı büyütülmüş fotoğraflarda, bu topaklar netliği engelleyebilecek grenli bir doku olarak görünür. Bu doku çok belirginse, ayrıntıları keskin olmayan, düşük kontrastlı bir görüntüye yol açar.
Yavaş film
Bu gruba giren filmler yaklaşık olarak ISO 64 ile ISO 100 arasındadır. Bu tür filmler az ışıkta çalışmak için uygun olmasa da daha aydınlık ortamlarda kullanıldığında verdiği olağanüstü ince grenli sonuç, detay ve kontrast açısından çok iyidir. Yavaş filmler, doğa, manzara fotoğrafları ve portreler için uygundur.
Orta hızlı filmler
ISO numaraları 125 ile 400 arasında değişen orta hızlı filmler en çok kullanılan, genel amaçlı, siyah - beyaz emülsiyonlu filmlerdir. Daha hızlı olmalarının verdiği avantaj, görüntüdeki grenlerin artması sorununu fazlasıyla telafi eder. Bu filmlere uygun konular da, yavaş filmlere uygun olan konuların benzeridir.
Hızlı filmler
Hızlı filmler ISO 400 ile ISO 3200 arasındadır. Bu grubun üst sınırındaki filmler karta basıldığı zaman oldukça belirgin bir gren oluştur. Konu dikkatle seçilirse, bu tür bir etki, görüntünün vurgusunu arttırabilir. Bu filmler, az ışıkta çalışırken, özellikle de hareketi dondurmak üzere hızlı bir enstantaneyle kullanılırken idealdir.
Siyah - beyaz film seçenekleri Daha fazla kullanılan markaları kapsayan aşağıdaki tablodaki bütün filmler negatif / pozitif (yani, pozitif fotoğraf basmak için negatif görüntü tespit ederler). Hepsi de evde kuracağınız karanlık oda koşullarında banyo yapılmaya uygundur. Koşullar gerektirdiği takdirde, filmlerin çoğunu belirtilen hızlarından bir ya da iki durak daha hızlıymış gibi pozlandırabilirsiniz. Bu durumda, filmin banyo süresinde bir ayarlama yapmak gerekecek (filmin 'hızlı banyosu' olarak bilinir) ve görüntü kalitesinde biraz bozulma olacaktır. Filmin farklı kareleri için farklı banyo süresi uygulamak imkansız olduğu için, bu işlemi yaptığınız filmlerde tüm kareler aynı film hızına göre pozlandırılmalıdır.
Renkli film, profesyonel ve amatör fotoğrafçıların en çok kullandığı malzemedir. 35mm'lik makinelerin çok popüler olmasından ötürü, bu tip makinelerde kullanmak üzere aralarından seçim yapabileceğiniz çok sayıda renkli film markası vardır. Başlıca iki renkli film çeşidi bulunur: karta basılan resimler için kullanılan renkli negatif ve slayt elde etmek için kullanılan renkli saydam (renkli diapozitif) filmler.
Siyah - beyaz filmden farklı olarak renkli film, belirli "renk ısı"ndaki bir ışıkta pozlandırılmak üzere yapılmıştır.
Renk ısısı
Genellikle "beyaz" olarak düşündüğümüzde ışık, aslında yedi adet spektrum renginin birleşmesinden oluşmuştur. Bu ışık renklerinin birbirleriyle farklı orantılarda birleşmeleri farklı renk ıslarına sahip ışıkların oluşmasını sağlar. İnsan gözü ve beyninin öyle bir uyum yapabilme yeteneği vardır ki, farklı renk ısılarına sahip çoğu ışıkta bile nesneleri "gerçek" renkleriyle algılarız. Oysa renkli filmde durum böyle değildir.
Örneğin, eğer makinenizi gün ışığının renk ısısına uygun bir film takıp (yani, en çok kullanılan film çeşidi) ve evlerde kullandığımız tungsten ampul ışığında (yapay ışık) fotoğraf çekerseniz, resim turuncu çıkacaktır. Tungsten ışığının renk ısısı, gün ışığına göre daha düşüktür. Bu yüzden bu ışıkta, spektrum renkleri arasında daha düşük bir enerji seviyesine sahip olan turuncu dalgaboyu hakim olacaktır. Böyle bir durumda istenmeyen renk sıçramasına önlemek için makinenizin objektifine filtre takabilirsiniz.
Film hızı
ISO numaralıyla işaretlenmiş olan film hızı, filmin ışığa karşı duyarlığını gösterir. Filmin duyarlılığı arttıkça, doğru pozlandırılmış bir resim ortaya çıkarmak için daha az ışık yeterli olur. Konuya uygun bir film hızı kullanmak çok önemlidir. Loş ışıkta ve yavaş bir filmle (ISO 100), kullanılacak en açık diyaframda ve olabilecek en yavaş enstantanede bile, resmin pozlandırılması yetersiz kalabilir. Aynı koşullarda ISO 400'lük bir film (dört katı daha hassas) size iki durak küçük bir diyafram seçme (eğer netlik derinliği önemliyse) ya da iki durak daha hızlı enstantane seçme olanağı verir (eğer konunun hareketi ya da makinenin titremesi önemliyse).
Yavaş film: Tipik bir yavaş film, ISO 64, kontrastı yumuşatırken, cilt yapısı gibi konu detaylarını da göstererek çok güzel bir renk performansı verir.
Hızlı film: ISO 1000'lik bir filmde grenler (noktalar) daha vurguludur (özellikle bol ışıklı alanlarda) ve genellikle görüntü daha kontrastlıdır. Yine de, gölgede kalan alanlardaki ayrıntılar çok iyidir.
Film türü ve ışık kaynağı: Mavi tonu zayıf olan tungsten ışığı için geliştirilmiş film ve gün ışığı filmleri vardır.