Şiirim Üzerine

bir çocukluk rüyası..
bir gençlik şavkı..
bir delimseklik..
bir haykırış..
bir direniş..
bir masal..
bir aşk dillenmesi..
bir dünya kuruş..
*çocukluğunun dilini bulan..
*yöreselliği yakalayan..
*öncesini sonrasını tanıyan..
*esinlerden uzak..
*aklı başında..
*yaşadıkları ile tanıklık yapan..
*kişisel imge dünyasını oluşturan..
*sanatın ırmağına ‘ben’ini katan..
*dünya kültür köprüsüne varan..
*’zıtların dengesini’ kuran..
*yaşayan bir şiir…
Şakir Sağlam

Şiir dosyalarım çoğaldı. Adları şöyle:

1-oy türkelli
2-göç
3-söz
4-sorgu
5-kavalım ile söyleşi

İki şirimi veriyorum:

………………………………………..

aynı marka

bu tarihin bebeleri

latin rakamlıdır

bebelerin gözlerinde

mutluluk kutlamaları yazılıdır

silahlar ellerinde

bellerinde bombalar

boyunlarında ölüm kimlikleri asılıdır

bu tarihin bebeleri bilmez

yedikleri hamburgerde

öldürüldükleri silahta

giydikleri kotta

sen bilirsin sevgili kavalım

aynı markalar kazılıdır

aynı markalar kazılıdır

……………………………………………………….

yüzümde ısı sıfır

yürek yüzden okunur

rengim mor dağlar

kül bulutlar saçlarımdır

tenimdeki canı

çocukların sıcaklığını

yakan da

kavuran da

savaşın tüccarlarıdır

yürek yüzden okunur

Trabzon Erkek İlköğretmen Okulu’nda çıkardığımız ÇAKIL adlı gazetemiz gerçek bir yuva olarak hala belleğimdedir.

O günlerde bir alışkanlığımız vardı. Ayrılık günleri yaklaşınca; bir deftere arkadaşlarımıza yazılar yazdırırdık. İyi ki yazdırmışız. Sınıf arkadaşım, değerli öğretmen Vursay Aldıkaçtı o anı defterinden birkaç sayfa gönderdi 50 yıl sonra. Çok sağ olsun. Çok mutlu oldum. 17 yaşında yazdığım o şiire kavuşturdu beni:

Güneyce’den İspir’e

İlk kez gördüğüm Karadeniz dağları nefesimi kesti.

Fotograflar söyler zaten…

Güneyce’den İspir’e götürdü beni, Em. Öğrt. Avni Yangaz. İspir’i yeni gördüm. Uzun anlatmam gerekir. Hiç yüksünmeden durdu, kalktı, bekledi. Fotograf çekmemi sağladı. Teşekkürler.

İki fotografımı, baskısını yaptırıp armağan ettim kendisine.

Teşekkürlerimle…